Wilk straszny
Jako wilk straszny biegałbyś w watasze przez lodowcową Amerykę Północną, ciężej zbudowany niż wilk szary i ze szczękami stworzonymi do powalania koni i bizonów.
Większy, cięższy, inny
Aenocyon dirus (długo znany jako Canis dirus) ważył średnio około 60–68 kg, nieco więcej niż duży wilk szary, miał szerszą czaszkę i większe zęby. Jego zgryz był silniejszy, dostosowany do dużej zdobyczy. Badanie kopalnego DNA z 2021 roku wykazało, że wilki straszne oddzieliły się od linii prowadzącej do wilków szarych i kojotów ponad 5 milionów lat temu – nie były więc po prostu „wielkimi wilkami szarymi”, lecz odrębną linią.
Wataha na równinach
Polowałbyś na konie, bizony, leniwce naziemne i inne duże roślinożerce, prawdopodobnie w grupie, jak dzisiejsze wilki. Zęby wilków strasznych z La Brea są często mocno starte i połamane, co sugeruje, że zjadały dużo kości – może dlatego, że o pokarm trzeba było walczyć. Asfaltowe jeziora La Brea w Los Angeles dostarczyły szczątków ponad 4000 osobników, co czyni je najczęstszym dużym ssakiem tego stanowiska; zwabiały je zwierzęta uwięzione w smole.
Konkurentami byłyby smilodony, lwy amerykańskie i niedźwiedzie krótkopyskie. Mimo groźnej sławy wilki straszne nie były dużo wyższe od wilków szarych – dodatkowa masa wynikała z bardziej krępej budowy i cięższych kości. Krótsze nogi sprawiały, że gorzej nadawały się do długich pościgów.
Zniknięcie i współczesny przypis
Wilki straszne żyły od około 250 000 do mniej więcej 13 000 lat temu, od Kanady po Amerykę Południową. Wymarły, gdy zniknęły duże roślinożerce, od których zależały, podczas gdy elastyczniejszy wilk szary przetrwał.
W 2025 roku amerykańska firma biotechnologiczna ogłosiła narodziny genetycznie zmodyfikowanych szczeniąt wilka szarego, mających przypominać wilki straszne. Naukowcy podkreślali, że to zmienione wilki szare, a nie prawdziwe wilki straszne. Wilki straszne zyskały też sławę dzięki popkulturze, w tym serialowi „Gra o tron”.
