Świnia domowa
Jako świnia byłabyś jednym z najbystrzejszych zwierząt w gospodarstwie – i w większości współczesnych chlewni jednym z najkrócej żyjących.
Od dzika do różowej świnki
Świnię udomowiono z dzika około 10 tysięcy lat temu, niezależnie w Anatolii i w Chinach. Różowe świnie z europejskich ferm – wielka biała, landrace i ich krzyżówki – są wynikiem intensywnej selekcji na szybki wzrost i chude mięso. Ryj zostaje jednak po dziku: ruchomy, niezwykle czuły narząd do rycia w ziemi. Gruczołów potowych masz bardzo niewiele, dlatego chłodzisz się w błocie lub wodzie, co przy okazji chroni jasną skórę przed oparzeniem słonecznym.
Świnie nie są brudne z wyboru. Jeśli mają dość miejsca, oddzielają legowisko od miejsca załatwiania potrzeb.
Zwierzę, które myśli
Świnie są inteligentne i towarzyskie. W doświadczeniach uczyły się obsługiwać dźwignie i joysticki, odnajdywać ukryte jedzenie, śledząc inne świnie, a także korzystać z lustra, by znaleźć pokarm widoczny tylko w odbiciu. Porozumiewają się bogatym repertuarem chrząknięć i kwików, a prosięta rozpoznają głos matki.
Na nowoczesnych fermach locha rodzi zwykle około 12–14 prosiąt w miocie. Każde prosię ssie z wybranego przez siebie sutka i rośnie bardzo szybko, w ciągu kilku tygodni wielokrotnie zwiększając masę urodzeniową.
Krótkie życie w tuczu
W hodowli intensywnej, z której pochodzi większość wieprzowiny w Polsce i UE, prosięta odsadza się w wieku trzech–czterech tygodni, tuczy w grupach w budynkach, a ubija w wieku około sześciu miesięcy, przy masie 100–120 kg. Lochy hodowlane żyją dłużej, zwykle kilka lat, rodząc dwa mioty rocznie. Przepisy unijne zakazują trzymania loch w indywidualnych kojcach przez większość ciąży, nakazują zapewnienie materiału do manipulacji, np. słomy, i ograniczają obcinanie ogonów, choć z ich egzekwowaniem bywa różnie. Świnia, której pozwolono by dożyć starości, może przeżyć 15 lat i więcej. W małym gospodarstwie lub w chowie wybiegowym ryłabyś na dworze, co świnie zdecydowanie wolą.
