Mamut
Jako mamut przemierzałbyś zimny, trawiasty step mamuci w kudłatym futrze, jedząc przez większość dnia i odgarniając śnieg ciosami, by dostać się do trawy.
Ubrany na mróz
Mamuty włochate były mniej więcej wielkości dzisiejszych słoni afrykańskich lub nieco mniejsze: samce mierzyły około 3 m w kłębie i ważyły około 6 ton. Miałbyś gęsty podszerstek pod długimi włosami okrywowymi, sięgającymi około 90 cm, warstwę tłuszczu, małe uszy i krótki ogon – wszystko to ograniczało utratę ciepła. Ciosy starych samców przekraczały 4 m i zakręcały na zewnątrz i w górę.
Zamarznięte ciała z Syberii, np. mamuciątko Luba znalezione w 2007 roku, zachowały skórę, sierść, a nawet zawartość żołądka. Wiele z tego wiemy więc bezpośrednio, a nie z domysłów.
Dzień przy pastwisku
Step mamuci był ogromną, suchą równiną trawiastą, rozciągającą się od Hiszpanii przez Azję aż po Kanadę. Jadłbyś trawy, turzyce, zioła i krzewy, być może nawet do 180 kg dziennie, a pofałdowane zęby trzonowe wymieniałbyś sześć razy w ciągu życia. Mamuty żyły prawdopodobnie w stadach spokrewnionych samic z młodymi, prowadzonych przez starszą matriarchinię, jak słonie; dorosłe samce wędrowały bardziej samodzielnie.
Ciosy mają warstwy przyrostowe jak słoje drzew. Analiza izotopów w ciosie z Alaski pokazała, że pewien samiec przeszedł za życia dystans odpowiadający prawie dwukrotnemu okrążeniu Ziemi.
Łowcy i ostatnie mamuty
Głównym zagrożeniem dla dorosłego mamuta byliby ludzie. Neandertalczycy i ludzie współcześni polowali na mamuty, a z ich kości i ciosów robili narzędzia, dzieła sztuki, a na terenie Ukrainy i Rosji nawet szałasy. Populacje na kontynencie zniknęły około 10 000 lat temu, gdy klimat się ocieplił, a step się skurczył. Mała, odizolowana grupa przetrwała na Wyspie Wrangla na Oceanie Arktycznym do około 4000 lat temu.
Mamuty pozostają też bohaterami współczesnych sporów: firmy biotechnologiczne zapowiadają próby stworzenia słoni zmodyfikowanych tak, by przypominały mamuty.
