Giganotozaur

Neuquén sprzed 98 milionów lat

Żyjesz na początku późnej kredy, około 99–97 milionów lat temu, na terenie dzisiejszej prowincji Neuquén w Argentynie. Formacja Candeleros to kraina rzek roztokowych, nawiewanego piasku i sezonowych mokradeł. Z roślinożerców spotkasz tu zauropody, takie jak andezaur i limajzaur, a z mniejszych drapieżników – smukłego dromeozaura Buitreraptora.

Klimat był ciepły i sezonowy, a Ameryka Południowa niedawno jeszcze łączyła się z Afryką – twoim bliskim krewnym jest północnoafrykański karcharodontozaur. Pory suche zapewne spędzały zwierzęta w pobliże rzek, gdzie drapieżniki takie jak ty znajdowały najwięcej pożywienia. Rzeki były więc dla ciebie jednocześnie wodopojem, spiżarnią i polem walki z konkurentami.

Tnie, a nie miażdży

Masz około 12–13 metrów długości, a masę szacuje się zwykle na 6–8 ton. Czaszka jest długa i dość wąska, a zęby przypominają ząbkowane ostrza – stworzone do cięcia mięsa, a nie miażdżenia kości jak u tyranozaura. Najpewniej zadawałeś dużym ofiarom głębokie, krwawiące rany i czekałeś, aż upływ krwi zrobi swoje.

Czy polowałeś na prawdziwych olbrzymów pokroju argentynozaura, to spekulacje – te żyły w nieco młodszych warstwach regionu. Bliskiego krewnego, mapuzaura, znaleziono na cmentarzysku kilku osobników, co sugeruje, że niektóre karcharodontozaury trzymały się w grupach. Dla samego giganotozaura takich dowodów brak.

Odkrycie amatora

W 1993 roku amator-poszukiwacz skamieniałości Rubén Carolini zauważył kości, jadąc buggy w pobliżu Villa El Chocón. Szkielet nazwali Giganotosaurus carolinii w 1995 roku Rodolfo Coria i Leonardo Salgado. Ponieważ znamy tylko kilka niekompletnych okazów, każde oszacowanie rozmiarów obarczone jest dużym marginesem błędu. Nowe okazy mogą przesunąć te liczby w każdą stronę, a spory o to, kto był cięższy – giganotozaur czy tyranozaur – sprowadzają się głównie do wyboru metody szacowania.