Karnotaur
Karnotaur to rogaty sprinter późnokredowej Patagonii – szybki na prostej, niezgrabny na zakrętach, z rękami tak małymi, że właściwie się nie liczyły.
Patagonia u schyłku ery
Żyjesz około 72–69 milionów lat temu na terenie dzisiejszej prowincji Chubut w Argentynie. Formacja La Colonia, w której znaleziono jedyny znany szkielet, zapisała nadmorski krajobraz estuariów, równin pływowych i lagun. Ameryka Południowa od milionów lat była odizolowana, a rolę głównych drapieżników grały tu abelizaury – takie jak ty – a nie tyranozaury.
Masz 7,5–8 metrów długości i ważysz zapewne 1,3–2 tony. Czaszka jest krótka i wysoka, a nad każdym okiem sterczy gruby róg. Krótki pysk i szybkie, choć słabsze ugryzienie sugerują, że polował na ofiary mniejsze, niż mogłyby wskazywać jego rozmiary.
Stworzony do biegu
W ogonie mieściły się potężne mięśnie ciągnące uda do tyłu; ich analiza sugeruje, że karnotaur należał do najszybszych dużych teropodów. Sztywny ogon i tułów utrudniały jednak szybkie skręty. Ręce były skrajnie zredukowane – krótkie przedramiona i palce, którymi trudno było cokolwiek chwycić.
Zgryz miałeś raczej słaby, za to szybki, więc mogłeś specjalizować się w błyskawicznym chwytaniu mniejszych ofiar. Rogi służyły pewnie do pokazów albo do przepychanek z rywalami, głowa w głowę.
Skóra, którą wciąż widać
Szkielet odkryty w 1984 roku przez zespół José Bonapartego zachował duże fragmenty odcisków skóry. Widać na nich tło z drobnych, niezachodzących na siebie łusek, a między nimi rzędy większych, stożkowatych łusek – i ani śladu piór. Dzięki temu karnotaur jest jednym z najlepiej udokumentowanych przykładów tego, jak naprawdę wyglądała skóra dużego teropoda.
Oczy były skierowane częściowo do przodu, co mogło dawać pewne widzenie przestrzenne, a szyja była silnie umięśniona. Należałeś do abelizaurów, rodziny, która w późnej kredzie dominowała na kontynentach południowych: w Ameryce Południowej, Afryce, Indiach i na Madagaskarze. Tam, gdzie na północy rządziły tyranozaury, na południu rządzili twoi krewni.
