Owiraptor

Dziób, pióra i zagadkowa dieta

Żyjesz około 75 milionów lat temu wśród wydm i zarośli dzisiejszej pustyni Gobi w Mongolii, po sąsiedzku z welociraptorem i protoceratopsem. Mierzysz około 1,6–2 metrów, ważysz może 20–40 kilogramów, masz krótki, wysoki, bezzębny dziób, długie ręce z trzema pazurzastymi palcami i opierzone ciało.

Czym się żywiłeś, nie wiadomo na pewno. Dziób z dwoma kostnymi wyrostkami na podniebieniu mógł rozłupywać twardy pokarm; wymienia się jaja, mięczaki, nasiona, rośliny i drobne zwierzęta. Twoi krewni byli zapewne wszystkożerni. Niektórzy bliscy krewni, np. Nomingia, mieli zrośnięty koniec ogona, przypominający ptasi pygostyl, który zapewne podtrzymywał wachlarz piór; u niektórych zachowały się też opierzone ręce. Godowe popisy z rozłożonymi piórami są więc bardzo prawdopodobne. Należysz do owiraptorozaurów, grupy dziobatych teropodów blisko spokrewnionych z ptakami.

Sprawa skradzionych jaj

W 1923 roku wyprawa Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej znalazła szkielet owiraptora leżący na gnieździe jaj przypisywanych protoceratopsowi. W 1924 roku Henry Fairfield Osborn nadał mu nazwę Oviraptor philoceratops – „złodziej jaj lubiący ceratopsy”. W latach 90. w podobnych jajach znaleziono zarodki owiraptorydów, a bliskich krewnych, takich jak cytipati, odkryto siedzących na gniazdach z rozpostartymi nad jajami rękami, jak wysiadujące ptaki. Domniemany złodziej był niemal na pewno rodzicem.

Jak gniazdowała twoja rodzina

Owiraptorydy składały wydłużone jaja parami, układając je w pierścienie z wolnym środkiem, w którym siadał dorosły. W skorupkach niektórych jaj owiraptorydów wykryto barwniki sugerujące niebiesko-zielony kolor. Na wielu ilustracjach owiraptor ma wysoki grzebień na głowie, ale to wzorowane na krewnych – oryginalna czaszka jest zbyt zgnieciona, by mieć pewność. Wysiadywanie na gnieździe wymagało, by dorosły osobnik spędzał przy jajach długie godziny, narażony na burze piaskowe i drapieżniki – jak ptaki dzisiaj.