Słoń afrykański
Jako słoń afrykański w czasie suszy szedłbyś do wody, ufając pamięci własnej babki – i rozmawiał z krewnymi oddalonymi o kilometry pomrukami zbyt niskimi dla ludzkiego ucha.


Największe zwierzę lądowe
Słoń afrykański sawannowy (Loxodonta africana) to największe żyjące zwierzę lądowe: dorosłe samce ważą zwykle około 5–6 ton i mierzą w kłębie mniej więcej 3–3,5 m, samice są mniejsze. Osobnym gatunkiem jest słoń leśny, żyjący w lasach deszczowych Afryki Środkowej i Zachodniej. Twoje ogromne uszy działałyby jak kaloryfery – machając nimi, oddajesz ciepło. Ciosy, czyli powiększone siekacze, mają obie płcie.
Trąba łączy w sobie nos i górną wargę i zawiera dziesiątki tysięcy jednostek mięśniowych. Uniesiesz nią ciężką kłodę albo podniesiesz pojedynczy owoc, zassiesz naraz kilka litrów wody i wyczujesz wodę oraz jedzenie z dużej odległości.
Społeczeństwo matek i babek
Samice żyją w rodzinnych stadach prowadzonych przez najstarszą słonicę, czyli matriarchinię. Jej wiedza o wodopojach i niebezpieczeństwach pomaga grupie przetrwać. Młode samce odchodzą jako nastolatki i żyją potem samotnie lub w grupach kawalerskich, okresowo wchodząc w stan musth – podwyższonego poziomu testosteronu i agresji. Słonie porozumiewają się pomrukami w zakresie infradźwięków, niosącymi się na kilka kilometrów, i wyczuwają drgania gruntu stopami. Wykazują też wyraźne zainteresowanie kośćmi martwych słoni.
Większość dnia spędzałbyś na jedzeniu: trawy, liście, kora, korzenie i owoce, mniej więcej 100–200 kg dziennie. Gdy jest woda, potrafisz wypić nawet 200 litrów.
Długie dzieciństwo, niepewna przyszłość
Ciąża trwa około 22 miesięcy – najdłużej wśród ssaków – a słoniątko waży przy urodzeniu około 100 kg. Ssie mleko przez lata i opiekuje się nim cała rodzina. Dorosłe słonie mają niewielu naturalnych wrogów, choć lwy czasem porywają młode. Największym zagrożeniem jest człowiek: kłusownictwo dla kości słoniowej, które spowodowało dramatyczne spadki liczebności w latach 70. i 80. XX wieku i ponownie po 2008 roku, oraz utrata siedlisk. W 2021 roku IUCN uznała słonia sawannowego za gatunek zagrożony. Słonie dożywają 60–70 lat; starość często kończy się, gdy zetrze się ostatni komplet zębów trzonowych.