Kot dachowiec

Żbik, który się wprowadził

Koty domowe pochodzą od żbika afrykańskiego (Felis lybica). Zaczęły żyć obok rolników na Bliskim Wschodzie tysiące lat temu, prawdopodobnie zwabione gryzoniami w spichrzach. Jednym z najstarszych dowodów jest kot pochowany razem z człowiekiem na Cyprze około 9500 lat temu. „Dachowiec” to nie rasa, tylko kot bez rodowodu, a pręgowane umaszczenie, zwane tabby – paski, zawijasy lub cętki, zwykle z literą M na czole – to pierwotny, dziki wzór sierści.

Ważyłbyś około 3,5–5 kg. Oczy masz przystosowane do półmroku, z warstwą odblaskową (tapetum lucidum), dzięki której świecą w nocy. Słyszysz wysokie dźwięki daleko poza zakresem ludzkiego ucha, co bardzo przydaje się przy wykrywaniu myszy.

Dzień w mieszkaniu

Koty domowe śpią zwykle 12–16 godzin na dobę, kocięta i seniorzy jeszcze dłużej, a najaktywniejsze są o świcie i zmierzchu. Nawet syty kot zachowuje potrzebę polowania; w domu przenosi ją na zabawki, skarpetki i kostki domowników. Dużą część czasu czuwania poświęcasz na mycie się językiem pokrytym skierowanymi do tyłu kolcami.

Dorosłe koty rzadko miauczą do siebie nawzajem – miauczenie to głównie sposób porozumiewania się z ludźmi. Mruczą z zadowolenia, ale czasem także w stresie lub z bólu. Powolne mruganie w stronę człowieka to przyjazny sygnał, a badania sugerują, że ludzie mogą go używać, by zdobyć zaufanie kota.

Długie, wygodne życie

Kot domowy, wykastrowany i dobrze zaopiekowany, żyje często 12–18 lat, a niektóre przekraczają dwudziestkę. Koty wychodzące żyją średnio krócej, głównie przez samochody, bójki i choroby. Na starość częste są choroby nerek, nadczynność tarczycy i problemy z zębami. Koty są bezwzględnymi mięsożercami i potrzebują składników, takich jak tauryna, obecnych w mięsie. Koty puszczane samopas zabijają mnóstwo ptaków i drobnych ssaków, dlatego coraz częściej zaleca się trzymanie ich w domu albo wypuszczanie pod nadzorem.